ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಕೊಳಚೆಯಿಂದ ಭಾರತದ ನೀಟ್ (NEET) ಹಗರಣಗಳವರೆಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವ
ಒಂದು ಸುಂದರ ಮುಂಜಾನೆ, ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ತಂಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೆ ತಾಗಿದಾಗ ನಮಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಕಾಲಿನ ಧೂಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮೂತ್ರದ ದುರ್ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕದ ವಿಷದ ಹೊಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಆ ಬದುಕಿನ ತೀವ್ರತೆ ಎಂಥದ್ದಿರಬಹುದು? ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಿರ್ದೇಶಕ ಬಾಂಗ್ ಜೂನ್ ಹೊ ಅವರ ‘ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್’ ಸಿನಿಮಾ ಆರಂಭವಾಗುವುದೇ ಇಂತಹ ಒಂದು ಅರೆ-ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಿಂದ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೊರಿಯನ್ ಚಿತ್ರದ ದೃಶ್ಯವಲ್ಲ; ಇದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಬೆತ್ತಲೆಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಚಾಟಿ ಏಟು. ಸಿರಿತನ ಮತ್ತು ಬಡತನದ ನಡುವಿನ ಕಂದಕವು ಕೇವಲ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿನ ಮತ್ತು ಘನತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಿನಿಮಾ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯ ಹೆಣಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ತೀವ್ರತೆ
ಚಿತ್ರದ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಆಳ ತುಂಬಾ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಕಥೆಯು ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಪರದಾಡುವ ‘ಕಿಮ್’ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ‘ಪಾರ್ಕ್’ ಕುಟುಂಬದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಬಡತನದ ತೀವ್ರತೆ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದರೆ, ಉಚಿತ ವೈ-ಫೈ ಸಿಗ್ನಲ್ಗಾಗಿ ಕಿಮ್ ಕುಟುಂಬದ ಮಕ್ಕಳು ಶೌಚಾಲಯದ ಮೂಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಡು ಬಡತನ ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನೇನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶದ ಮೂಲಕ, ಒಬ್ಬರ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬರಂತೆ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವೇ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಪಾರ್ಕ್ ಮನೆಗೆ ಸುಳ್ಳು ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನಕಲಿ ಪದವಿಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮಾಡುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅಪರಾಧದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಸಿವು ಆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೌಕರ್ಯವನ್ನೂ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಕಿಮ್ ಕುಟುಂಬದ ಸಲೀಸುತನ ನಮಗೆ ನಗು ತರಿಸುತ್ತಲೇ ಬೆನ್ನಿಲುಬಿನಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಹಾಸ್ಯದ ಮುಖವಾಡದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಿಗೂಢತೆ ಅಡಗಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಎಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಆತಂಕದ, ಕುತೂಹಲದ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಾಯ್ಲರ್ ಇಲ್ಲದೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಮಧ್ಯಂತರದ ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ಕಥೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮನೆಯ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ರಹಸ್ಯ ಇಡೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೊಸ ಆಯಾಮಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ‘ವಾಸನೆ’ಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಅಹಂಕಾರವಿದ್ದರೆ, ಬಡತನಕ್ಕೆ ‘ಬದುಕುಳಿಯುವ’ ಕ್ರೂರ ಹಠವಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾರ್ಕ್ ಕುಟುಂಬದ ಯಜಮಾನ ಬಡವರ ದೇಹದಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಅಸಹ್ಯ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗದ ಮೇಲಿರುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಿರಸನವನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೊರಿಯಾದ ಚಿತ್ರಕಥೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ವ್ಯಥೆ
ಈ ಚಿತ್ರದ ಆಳ ಇಂದಿನ ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಂದಕ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಮೇಲ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಕೆಳವರ್ಗದ ನಡುವೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಗೋಡೆಯೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದರೂ ಉದ್ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಪೀಜ್ಜಾ ಬಾಕ್ಸ್ ಮಡಚುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಯುವಕರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ತೀವ್ರತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಎಂ.ಬಿ.ಎ ಮುಗಿಸಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸರ್ಕಾರಿ ಪಿಯೋನ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕ್ಲೆರಿಕಲ್ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕರು ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸ್ಥಿತಿಗೂ, ಚಿತ್ರದ ಪಾತ್ರಗಳ ಹತಾಶೆಗೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದರೂ ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗದೇ ದೇಶದ ಯುವಶಕ್ತಿ ಹತಾಶೆಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಚಿತ್ರದ ಕಿಮ್ ಕುಟುಂಬದ ಯುವಕರೇ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಸಮಾನತೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಕರಾಳ ಮುಖ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ಸುಳ್ಳು ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಮನೆಗೆ ಟ್ಯೂಷನ್ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ದರೂ ಹಣವಿಲ್ಲದ ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮೆಡಿಕಲ್ ಸೀಟು ಸಿಗದೆ ಬೀದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಹಣವಿದ್ದ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ತನಗಾಗದ ಸೀಟನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾರತೀಯ ಯುವ ಸಮೂಹದ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆ ಚಿತ್ರದ ಪಾತ್ರಗಳ ಆಳವಾದ ನೋವಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಎನ್ನುವುದು ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗವಾಗುಳಿಯದೆ, ಕೇವಲ ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಹಿ ಸತ್ಯ ಇಲ್ಲೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮುಂಬೈನ ಧಾರಾವಿಯ ಕೊಳಚೆ ಪ್ರದೇಶದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವ ಆಂಟಿಲಿಯಾ ಕಟ್ಟಡದಂತೆ, ಅಥವಾ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಐಟಿ ಕಾರಿಡಾರ್ಗಳ ಅತಿ ಐಷಾರಾಮಿ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಶೀಟುಗಳ ಗುಡಿಸಲುಗಳಂತೆ ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ ಚಿತ್ರದ ಭೌಗೋಳಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವಿದೆ. ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದರೆ, ಬಡವರ ಮನೆ ಹಳ್ಳದ ಕೆಳಗಿರುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಭೀಕರ ಪ್ರವಾಹ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೂರತೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ಮಳೆನೀರು ಮತ್ತು ಕೊಳಚೆ ಬಡವರ ಅಂಡರ್ಗ್ರೌಂಡ್ ಮನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಮಳೆ ಎಂಬುದು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸುವ ಒಂದು ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಹವಾಮಾನವಾದರೆ, ಬಡವನಿಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕಿನ ಸರ್ವನಾಶ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳ ನಷ್ಟ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮರುದಿನ ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಮಗನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಪಾರ್ಟಿಗಾಗಿ ದುಬಾರಿ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಬಡವರು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸೂರಿಲ್ಲದೆ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಯುವಕರ ಭವಿಷ್ಯದ ಆತಂಕ
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೆಳ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಯುವಕರು ಇಂದು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ದೆಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಯುವಕರು ತಪ್ಪು ದಾರಿ ತುಳಿಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗವು ಅವರ ಶ್ರಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಪಾರ್ಕ್ ಕುಟುಂಬವು ಬಡವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಟಿಸಿದರೂ, ಒಳಗೊಳಗೇ ಅವರ ಬಡತನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಶ್ರಮವನ್ನು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕಿನ ಇಂಧನವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ.
ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯ ಹುದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇಶದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಕೆಳವರ್ಗದ ಯುವಕರು ಕೇವಲ ಬದುಕುಳಿಯುವಿಕೆಗಾಗಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ದೇಶದ ಒಳಗಡೆಯೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತಣ್ಣನೆಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುವ ಹಿಂಸಾಚಾರವು ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಜಗಳವಲ್ಲ, ಅದು ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಮಾಜವು ಬಡವರ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ ನಿರಂತರ ಶೋಷಣೆಯ ಮತ್ತು ಅಪಮಾನದ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ.
‘ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್’ ಎಂದರೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾವಲಂಬಿ ಜೀವಿ ಎಂದರ್ಥ. ಆದರೆ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಪರಾವಲಂಬಿ ಯಾರು ಎಂಬ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನುಸುಳುವ ಬಡವರೋ? ಅಥವಾ ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರು ಕುಡಿಯಲೂ, ತಮ್ಮ ಕಾರನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಲೂ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಹ ಬಡವರ ಶ್ರಮದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗವೋ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಧ್ವನಿ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನನ್ನೂ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಜುಮುಗುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಕೇವಲ ಕೊರಿಯನ್ ಸಿನಿಮಾವಲ್ಲ, ಇದು ಇಂದಿನ ಭಾರತ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಕಟು ಸತ್ಯದ ಕಾವ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನಗಳ ಮಹಾನ್ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ.
ಚಿತ್ರದ ವಿವರಗಳು:
- ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರು: ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ (Parasite)
- ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರು: ಬಾಂಗ್ ಜೂನ್ ಹೊ (Bong Joon Ho)
- ದೇಶ: ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ (South Korea)
- ವರ್ಷ: 2019
Disclaimer: ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೇಖನದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನೈಜ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಓದುಗರಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಕಥನಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಲು ವಿನಂತಿಸಲಾಗಿದೆ.
