1980 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿಕಾಡುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದ ನಿಗೂಢ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದು? ಭಯ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಹೆಣಿಗೆಯ ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಕಥನ.
“ನಾಳೆ ಬಾ…” ಕೇವಲ ಮೂರೇ ಅಕ್ಷರಗಳು. ಆದರೆ 1980-90 ರ ದಶಕದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟ ಕಾನನದ ನಡುವಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಕಂಪನ ಎಂಥದ್ದಿತ್ತೆಂದರೆ, ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಿತ್ತು! ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ, ಕದ ಮುಚ್ಚಿ, ದೀಪ ಆರಿಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳ ಭಯ ಇಂದಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಗರ ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ನಿರಂತರ ಮಳೆ, ಅಡಕೆ ತೋಟಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂಟಿ ಮನೆಗಳು, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಕಗ್ಗತ್ತಲನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಒಂದು ಅಪರಿಚಿತ ಧ್ವನಿ—ಇದೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಾನಪದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ದಾಖಲಾದ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’ ವಿದ್ಯಮಾನ.
ಇದು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುಕಥೆಯಲ್ಲ; ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಭಯದ ನಡುವೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜವೇ ಹೇಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತತ್ತರಿಸಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಇತಿಹಾಸ.
ಮಲೆನಾಡಿನ ಗಡಿ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿಯ ಕಥನ
1980 ರ ದಶಕದ ಮಲೆನಾಡು ಇಂದಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಿರಸಿ, ಸಿದ್ದಾಪುರ, ಯಲ್ಲಾಪುರ ಅಥವಾ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ಗಟ್ಟಲೆ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ದೂರದರ್ಶನವಾಗಲಿ, ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಪರ್ಕವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಗಳೇ ಜನರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂತಹ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದೇ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಕಥೆ.
ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಹೆಣ್ಣು ದೆವ್ವ ಅಥವಾ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು, ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಆ ಧ್ವನಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಕದ ತೆರೆದರೆ, ಅವರು ರಕ್ತದ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವದಂತಿ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹರಡಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಿಲು ಅಥವಾ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’ ಎಂದು ಬರೆಯುವ ತಂತ್ರ. ಆ ನಿಗೂಢ ಶಕ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲ ಮೇಲಿರುವ ಬರಹವನ್ನು ಓದಿ, “ಓಹೋ, ಇಂದು ಬರಬಾರದು, ನಾಳೆ ಬರಬೇಕು” ಎಂದು ತಿಳಿದು ವಾಪಸ್ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮರುದಿನ ಬಂದಾಗಲೂ ಅದೇ ಬರಹ ಕಾಣಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಮನೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಜನರ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.
ನಾಳೆ ಬಾ’ ಪದದ ಗೂಢಾರ್ಥ
ಈ ರಹಸ್ಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ, ಮಲೆನಾಡಿನ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರ ಅನುಭವದ ಮಾತುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ತೂಕವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಶಿರಸಿಯ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಡಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯವರು ಆ ದಿನಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡವರು. ತೋಟದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಸಂಜೆ ಮನೆ ಸೇರುವಾಗ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆತಂಕದ ದಿನಗಳನ್ನು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:
“ನಾಳೆ ಬಾ ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳು ನಮ್ಮ ಮಲೆನಾಡಿನ ಜನರ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ್ದು ಕೇವಲ ದೆವ್ವದ ಮೇಲಿನ ಭಯದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅದು ಅನಿಶ್ಚಿತ ಕಾಡಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಅಡಕೆ ತೋಟಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗರ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೊನೆಯ ಹಠವಾಗಿತ್ತು. ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಒಂಟಿ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕಸ್ಮಿಕ ದಾಳಿಗಳಾದಾಗ ಜನಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ರಕ್ಷಣೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ‘ಇವತ್ತು ಬೇಡ, ನೀನು ನಾಳೆ ಬಾ’ ಎಂದು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂದೂಡಿ, ಆ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮುಗ್ಧ ಹಳ್ಳಿಗರು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದ ಅದಾಗಿತ್ತು.”
ಅಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ತನಗಿಂತ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಆಪತ್ತನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸಮಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸಿ ದೂರವಿಡುವ ಅದ್ಭುತ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತಂತ್ರವೇ ಈ ಗೋಡೆಯ ಬರಹವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಡಕೆ ಬೆಳೆಗಾರನ ಮಾತುಗಳು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’
ಜನರು ಇದನ್ನು ದೆವ್ವ-ಭೂತದ ಕಾಟ ಎಂದು ನಂಬಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ, ಆಧುನಿಕ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎರಡು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರಣಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’ ಎಂಬುದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಭ್ರಮೆ ಅಥವಾ ಮಾಸ್ ಹಿಸ್ಟೀರಿಯಾದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಣ್ಣ ಘಟನೆ ಅಥವಾ ಯಾರೋ ಹರಡಿದ ವದಂತಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಳವಾದ ಆತಂಕದೊಂದಿಗೆ ಮೇಳೈಸಿತು. ಒಬ್ಬರು ತಮಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ಎಂದರೆ, ಇಡೀ ಊರಿನ ಜನರಿಗೆ ತಮಗೂ ಅದೇ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾನವನ ಮೆದುಳು ತೀವ್ರ ಭಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಪರಿಸರದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸದ್ದುಗಳನ್ನು ಸಹ ಭ್ರಮೆಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ ನಿಜವೆಂದೇ ನಂಬಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದುವೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಇದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಿತಿಗಳು ಅಡಗಿದ್ದವು. 1980 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೇರಿಯಾ, ಕಾಲರಾ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಸನೂರು ಕಾಡಿನ ಕಾಯಿಲೆಯಂತಹ ಭೀಕರ ಜ್ವರಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೂಕ್ತ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಜ್ವರ ಬಂದು ಜನರು ಮೃತಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮುಗ್ಧ ಹಳ್ಳಿಗರು, ಈ ಹಠಾತ್ ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ನಂಬಿದರು. ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ತಡೆಗೆ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’ ಎಂದು ಬರೆಯುವುದರ ಹಿಂದೆ ಅಪರಿಚಿತರು ಮನೆಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮತ್ತು ರೋಗ ಹರಡದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಅಡಗಿತ್ತು ಎನ್ನಬಹುದು.
ಕಾಲದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಆದಿಮ ಭಯ
ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಿದೆ, ಹಳ್ಳಿಗಳ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಗೂಢತೆಯ ಮುಂದೆ ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟೇ ಅಸಹಾಯಕ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಏಕಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಆರ್ಭಟದ ನಡುವೆ ದೂರದ ಕಾಡಿನಿಂದ ಕೇಳಿಬರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸದ್ದುಗಳು ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಆದಿಮ ಭಯವನ್ನು ಬಡಿತಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದರ ಆಧುನಿಕ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ನಾವು ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೋವಿಡ್ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಕೊರೊನಾ ವೈರಸ್ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇಶದ ಹಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಜನ ಊರಿನ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, “ನಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಬರಬೇಡ” ಎಂದು ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ, ರೂಪ ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಮನುಷ್ಯನ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಅಪಾಯದ ಮೇಲಿನ ಮೂಲಭೂತ ಭಯ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಗೂಢತೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆತಂಕ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಇಂತಹ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು, ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಒಗಟುಗಳಾಗಿ ಸದಾ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಆಧಾರಗಳು / References
-
Regional Oral History & Malnad Folklore Accounts (1980s): ಶಿರಸಿ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗದ ಅಡಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಮುಖೇನ ದಾಖಲಾದ ‘ನಾಳೆ ಬಾ’ ವಿದ್ಯಮಾನದ ನೈಜ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಒಳನೋಟಗಳು.
-
Showalter, E. (1997) – “Hystories: Hysteria and Modern Media”: ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಉನ್ಮಾದ ಮತ್ತು ವದಂತಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಸೈಕಾಲಜಿಕಲ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಒಳನೋಟಗಳು.
-
Karnataka State Health Archives (1980-1985): ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು.
Disclaimer: ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೇಖನದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನೈಜ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಓದುಗರಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಕಥನಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಲು ವಿನಂತಿಸಲಾಗಿದೆ.
