The Metamorphosis: ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಾದಂಬರಿ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗುಲಾಮಗಿರಿ, ರಾಜಕೀಯ ಮೂರ್ಖತನ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಕೀಟವಾಗುತ್ತಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ದುರಂತವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಬಗೆ
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕಾಡಿದ ಕರಾಳ ಕನಸುಗಳಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವ ಗ್ರೆಗರ್ ಸಾಮ್ಸಾ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೇಲ್ಸ್ಮ್ಯಾನ್, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಏಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ತಾನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಅಸಹ್ಯಕರವಾದ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಕೀಟವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿರುವುದು ಆತನಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದ ಫ್ರಾಂಜ್ ಕಾಫ್ಕಾ ಅವರ ‘The Metamorphosis’ (ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ‘ರೂಪಾಂತರ’) ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೊದಲ ಸಾಲು.
1915 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕಾದಂಬರಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಅದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಬದುಕಿನ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಲಿಕವಾದ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸೂಟು-ಬೂಟು ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಫೋನ್ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೊಂದು ಜಿರಳೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡದಿರದು. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ಈ ಕರಾಳ ಸತ್ಯಗಳು ನಮಗೆ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ.
ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆಧುನಿಕ ಗುಲಾಮಗಿರಿ
ಫ್ರಾಂಜ್ ಕಾಫ್ಕಾ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಕೀಟವಾಗುವ ರೂಪಕವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು ಏಕೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರೂರ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ನಾಯಕ ಗ್ರೆಗರ್ ಸಾಮ್ಸಾ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸಲು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಲು ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಆತುರದಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದವನಿಗೆ ತಾನು ಜಿರಳೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೋ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ನಶಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಚಿಂತೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಬದಲಿಗೆ ಆತ, “ಓ ದೇವರೇ, ನಾನು ಎಂತಹ ಕಷ್ಟದ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ! ದಿನಾಲೂ ಪ್ರಯಾಣದ ತಲೆನೋವು, ರೈಲು ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತಂಕ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಊಟ ಮತ್ತು ಸದಾ ಬದಲಾಗುವ ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳು” ಎಂದು ತನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದ ನಿರರ್ಥಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮರುಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಪರಮಾವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತಿನ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲೋ ದಿನಕ್ಕೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳು ಯಂತ್ರದಂತೆ ದುಡಿಯುವ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.
ತನಗೆ ತೀವ್ರ ಜ್ವರ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ತಾನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಜರ್ಜರಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಆತ ಆಫೀಸಿನ ಲಾಗ್-ಇನ್ ಸಮಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಒಂದು ಉತ್ಪಾದನಾ ಯಂತ್ರದ ಸಣ್ಣ ಬೋಲ್ಟ್ ಮತ್ತು ನಟ್ ಆದಾಗ, ಆತ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕೀಟವಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕಾಫ್ಕಾ ಅಂದೇ ಸಾರಿದ್ದರು.
ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕಳೆದುಹೋದ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕೀಟ ಎಂದು Core ಆಗಿ ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದಿನ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರೆಗರ್ ಸಾಮ್ಸಾ ಹಣ ತರುತ್ತಿರುವವರೆಗೂ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ತಂಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಆತ ಜಿರಳೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ, ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅದೇ ಹೆತ್ತ ತಂದೆ ಆತನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ತಂದೆಯು ಗ್ರೆಗರ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟು ಆತನ ಮೇಲೆ ಸೇಬು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಗ್ರೆಗರ್ ತೀವ್ರವಾದ ನೋವಿನಿಂದ ಮಲಗಿ, “ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವು ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ನನ್ನ ತಂಗಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠಳು” ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕ್ರೂರ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಅದೇ ಸ್ವಂತ ತಂಗಿ, “ನಾವು ಈ ಅಸಹ್ಯವಾದ ಕೀಟದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಗ್ರೆಗರ್ ಎಂದು ನೀವು ನಂಬುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಇದು ಗ್ರೆಗರ್ ಆಗಿದ್ದರೆ ನಾವಿಷ್ಟು ದಿನ ಒಂದು ಕೀಟದ ಜೊತೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು” ಎನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಿಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದನೆ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಸಮಾಜ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಸದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಇಂದಿನ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ‘ಜಿರಳೆ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ’
ಕಾಫ್ಕಾನ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳವಾದ ಸತ್ಯವೊಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಭಾರತದ ಜಿರಳೆ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಜಿರಳೆ ಎನ್ನುವುದು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಹೆಸರಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಮತದಾರರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯ ಬದುಕಿನ ದುರಂತ ರೂಪಕವಾಗಿದೆ.
ಜಿರಳೆಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅವು ಸದಾ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತವೆ, ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ, ಎಷ್ಟು ತುಳಿದರೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೇ ಅನ್ಯಾಯವಾದರೂ ಮೌನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಬಹುತೇಕ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಗಗನಕ್ಕೇರಿದ್ದರೂ, ದಿನಬೆಳಗಾದರೆ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತಾಂಡವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಕ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಕಚ್ಚಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಾದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಐಷಾರಾಮಿ ಬಂಗಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಮಾತ್ರ ಚರಂಡಿಯ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಷ್ಟೇ ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೂ ಮರುಮಾತನಾಡದೆ, ಕೇವಲ ಮತದಾನದ ದಿನದಂದು ಹೋಗಿ ಅದೇ ಕ್ರೂರ ನಾಯಕರಿಗೆ ವೋಟ್ ಹಾಕಿ ಬರುವ ಈ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಕಾಫ್ಕಾ ಅಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಜಿರಳೆಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಣ್ಣೆದುರು ಬರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಮನುಷ್ಯರಾಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಜಿರಳೆ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಯ ಮೂಕ ಸದಸ್ಯರೇ ಆಗಿರುತ್ತೇವೆ.
ಕಾಫ್ಕಾವೆಸ್ಕ್ ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಾಲದ ಕ್ರೌರ್ಯ
ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ‘Kafkaesque’ (ಕಾಫ್ಕಾ ತರಹದ) ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪದವೇ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಅತ್ಯಂತ ಗೊಂದಲಮಯವಾದ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಕ್ರೂರ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ನಿರರ್ಥಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅಥವಾ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದರೆ ಆತನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆತ ಫೈಲ್ಗಳ ಮತ್ತು ಕಾಗದಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಒಂದು ಕಾಗದದ ನಂಬರ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಜಾಲ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೀಟವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಇಂದಿನ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಡೇಟಾ ಮತ್ತು ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ. ನೀವು ಏನು ನೋಡಬೇಕು, ಏನು ಖರೀದಿಸಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಫೋನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡುವ ಯಂತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಾಫ್ಕಾ ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.
ನಿಜವಾದ ರೂಪಾಂತರ ಎಂದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಪತನ
ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಾಗಿ ಓದಿದರೆ ಅದರ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ ನಮಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಓದುವಾಗ ಓದುಗರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಗ್ರೆಗರ್ ಸಾಮ್ಸಾ ಜಿರಳೆಯಾದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಕಾಡಿದ ನೋವು ಮತ್ತು ಹೆತ್ತವರ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಓದುವಾಗ, ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಈ ರೀತಿ ಕೇವಲ ದುಡಿಯುವ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆಯೇ ಅಥವಾ ನಾನೇ ಇತರರನ್ನು ಹಾಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಾಮ್ಸಾ ಕುಟುಂಬವು ಇಂದಿನ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಸಮಾಜದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇರುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ, ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿದ ತಕ್ಷಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಚರ್ಮ ಅಥವಾ ದೇಹ ಬದಲಾಗುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ನೈತಿಕತೆ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಬದುಕುಳಿಯುವ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಆಗುವ ಮಾನಸಿಕ ಪತನವೇ ನಿಜವಾದ ರೂಪಾಂತರವಾಗಿದೆ.
ಕೀಟ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಜಾಗೃತಿ ಎಡೆಗೆ
ಫ್ರಾಂಜ್ ಕಾಫ್ಕಾ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ತನ್ನ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೂಲಕ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಕರಾಳ ಜಗತ್ತಿನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು. ಕಾದಂಬರಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರೆಗರ್ ಸಾಮ್ಸಾ ಎಂಬ ಆ ಜಿರಳೆ ಮನೆಯ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದಂತೆ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಹೆತ್ತ ತಂದೆ ನೀಡಿದ ಗಾಯದ ನೋವಿನಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆತ ಸತ್ತ ತಕ್ಷಣ ಆತನ ಕುಟುಂಬ ಯಾವುದೇ ಬೇಸರವಿಲ್ಲದೆ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಹೋಗಿ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ನೈಜ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ನಾವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ನಾವು ಇನ್ನೂ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಸಹಿಸುವ, ಚರಂಡಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಜಿರಳೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ರಾಜಕೀಯದ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಕೃತಕ ಬದುಕಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಬದುಕುಳಿಯುವುದನ್ನೇ ಜೀವನ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ನಾವು ಕಾಫ್ಕಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಜಿರಳೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯತ್ವ, ಕರುಣೆ, ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಈ ಕೀಟ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜಿರಳೆ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
